نبايد گذاشت روز 12 ارديبهشت به فراموشي سپرده شود

 

سال تحصيلي روبه اتمام است در حالي كه به هيچ كدام از خواسته هاي معلمان رسيدگي نشده و در حال حاضر جامعه فرهنگي با مشكلات بسياري روبرو بوده و روزهايي بسيار سخت را پشت سر ميگذاريم . وعده وعيدهاي داده شده مبني بر رسيدگي به مينيمم حقوق و مطالبات , به فراموشي سپرده شده , گرچه از روز اول هم روشن بود كه غير از ما , هيچ كس دردمند دردهاي ما نبوده و براي رسيدن به حقوق قانوني مان , تنها اين خود ما هستيم كه بايد آستين بالا زده و درد را درمان كنيم . اما عدم توجه و رسيدگي از جانب مسئولين در طي اين مدت , هر شبهه و ابهامي كه در اين مورد وجود داشت را نيز از بين برده است چنانچه بسياري از فرهنگيان اين روزها به اين مي انديشند كه براي برون رفت از بن بست فعلي , چه راهكارهايي متصور است ؟ بخصوص اينكه ارديبهشت ماه نزديك است و در واقع يك روز  شناخته شده براي بيان مجدد مطالبات . همانگونه كه روزهاي با شكوه ارديبهشت ماه گذشته گواه اين ادعاي ما است . روزهايي كه يكدلي و همراهي ما آن را ساخته و پرداخته بود تا يكصدا و متحد , حق مسلم و خواست قانوني مان را فرياد كنيم . گرچه پس از آن روزها , بسيار تلاش كردندتا ما در فضاي ركود ناشي از احكام ناعادلانه و دادگاهها و محدوديتهاي روز افزون , معيشت و منزلت واقعي مان را فراموش كنيم اما معلمان به درستي نشان دادند كه اگر هزار زخم برداشته و مورد هر نوع تهمت و تهديد قرار گرفتند , باز هم از حق خود به عنوان جامعه فرهنگيان فرهيخته , كناره گيري نخواهند كرد .

در واقع اين همان عمل رو به جلو و اكتيوي است كه در آستانه ارديبهشت ماه , معلمان از آن بهره جسته و راه اعتراض براي دفاع از شرافت خويش را پيش ميگيرند . بله , معلمان همانگونه كه تا كنون نيز نگذاشتيم گردي از تحقير و سكون بر پيشاني حركتهاي مان  بنشيند از اين پس نيز در مقابل همه بيعدالتي ها , تهديد و توهينها , سر خم نكرده و منزلت پايمان شده خويش را باز پس ميگيريم .

ارديبهشت ماه همواره براي ما يك فرصت درخشان بوده و هست چرا كه اين روزها ميتواند در شكل دادن , انسجام و اتحاد ما نقش كليدي ايفا كند , از آن گذشته پس از اين ماه , ماههايي پيش رو است  كه بنا بر تجربيات گذشته فرصتي بر عليه ما است چرا كه امكان چنين انسجامي را از دست خواهيم داد , پس ميتوان گفت روزهايي پيش رو است كه به هيچ وجه نبايد آن را از دست داد چرا كه فرصتهاي گذشته هيچ گاه باز نخواهند گشت ودراين يكسال بخوبي آنرا تجربه كرديم .

صحبت از صداهاست, صداهايي كه از حنجره معلمان بر پا خواست و انعكاس يافت . صدايي كه بازتاب خواسته هاي همه فرهنگيان بود , چه در اردبيل چه در بانه و  رباط كريم تهران ..... حرفي كه حرف و درد مشترك همه ما است از عدم اجراي لايحه خدمات كشوري تا عدم پرداخت حقوقهاي معوقه .... پس نبايد گذاشت كه روي روزهاي دست نيافتني چون 12 ارديبهشت ماه خاك پاشيده شود وبه فراموشي سپرده شود. بايداين روز را براي باز  پس گرفتن حقوق ازدست رفته به ثبت برسانيم   .  و همانند ارديبهشت ماه گذشته درمقابل مجلس و يا اداره آموزش و پرورش جمع شده و حقوق مان را مطالبه كنيم  . پس به هيچ عنوان نبايد آن را از دست داد يا دستخوش دعواهاي زرگري كرد ويا آن را به بيراهه كشاند هركس به هرميزان كه دغدغه مشكلات فرهنگيان را دارد به همان ميزان نيز هزينه پرداخته و پا پيش مينهد كه اين روز را با حركتي درست نه در پستوخانه و رفتن  در محلهاي غير متعارفي كه پيشنهاد داده ميشود  بلكه در حضور زنده در مقابل حاضران زنده ,فريادها ي رسا را به كرسي نشاند . بنابراين بايد طوري عمل كردكه بيشترين تاثير گزاري را داشت  و  صداها را به گوش ها رساند وجواب گرفت .

ناديا كريمي

اتحاد معلمان